Prawa człowieka i praca dzieci

Prawa człowieka i prawa pracownicze

Z powodu niskich dochodów rolników uprawiających kakaowce, na farmach notowane są poważne przypadki naruszeń praw pracowniczych i praw człowieka. Rolnicy nie są w stanie wypłacać należytych pensji, nie mogą również zapewnić pracownikom przyzwoitego zakwaterowania i opieki zdrowotnej. Co więcej zarówno rolnicy, jak i robotnicy narażeni są na niebezpieczne warunki pracy: prowadzą opryski pestycydami bez odpowiedniej odzieży ochronnej, używają niebezpiecznych narzędzi i często pracują po godzinach. Muszą mierzyć się z dyskryminacją ze względu na płeć oraz przynależność do określonej grupy etnicznej oraz cierpią z powodu niedożywienia. Społeczności pracujące przy uprawie kakaowców nie mają dostępu do edukacji, wody pitnej czy też skutecznych struktur samorządowych.

Pogarszające się warunki pracy prowadzą często do naruszania uznawanych przez społeczność międzynarodową praw człowieka i praw pracowniczych zdefiniowanych w Powszechnej Deklaracja Praw Człowieka oraz ustanowionych przez Międzynarodową Organizację Pracy. Dodatkowo, dla utrzymania jak najniższych kosztów produkcji, rolnicy decydują się na zatrudnianie dzieci. Przez to znacznie ogranicza się im dostęp do edukacji, tak ciężka praca jest również niebezpieczna dla ich zdrowia fizycznego i psychicznego.

Praca dzieci

Postępujące ubożenie rolników uprawiających kakaowce zmusza ich do szukania sposobów na cięcie kosztów produkcji. Jednym z niefortunnych efektów tych działań jest zatrudnianie dzieci, które wykorzystuje się na plantacjach i zmusza do pracy w niebezpiecznych warunkach. Około dwa miliony dzieci pracuje przy uprawach kakaowców w Ghanie i na Wybrzeżu Kości Słoniowej, ponad 500 tysięcy z nich pracuje w skrajnie niegodziwych warunkach.

Wykorzystywanie w pracy

Jedna czwarta wszystkich dzieci w wieku od 5 do 17 lat, które mieszkają w regionach uprawy kakaowca w Zachodniej Afryce, zatrudnionych jest przy produkcji kakao. Większość z nich pracuje na rodzinnych gospodarstwach razem z rodzicami. Sytuacja, w której dzieci pomagają rodzicom w pracy i przyczyniają się do powiększania dochodów rodziny jest całkowicie normalna, ale społeczność międzynarodowa nie godzi się na ich wykorzystywanie, gdy wykonywana przez nie praca jest szkodliwa dla ich zdrowia, zarówno psychicznego, jak i fizycznego, gdy jest niebezpieczna lub gdy zabiera czas potrzebny na edukację. Powszechnych przykładem niebezpiecznej pracy jest używanie przez dzieci pracujące przy produkcji kakao niebezpiecznych narzędzi – takich jak maczety, noszenie ciężkich ładunków czy narażenie na zatrucie pestycydami. Każda z tych czynności często przynosi ból i powoduje urazy.

Choć zaobserwowano poprawę przedstawionej sytuacji, istnieją dowody, że handel dziećmi i zmuszanie ich do pracy jest nadal zjawiskiem powszechnym w regionach, gdzie uprawiane są kakaowce. Szczególnie na Wybrzeżu Kości Słoniowej, dzieci kupowane są w sąsiednich krajach po niskiej cenie i wykorzystywane jako tania siła robocza.

Wykorzystywanie dzieci do pracy i handel małoletnimi stanowią poważne naruszenie międzynarodowych standardów i są zabronione przez prawo międzynarodowe (Konwencje MOP nr 182 oraz 138) oraz Konwencję o prawach dziecka (32/1) przyjętą przez ONZ. W 2001 roku przedstawiciele przemysłu wyrobów czekoladowych, składając dobrowolny podpis pod  Protokołem Harkina-Engela, zgodzili się zaprzestać praktyk wykorzystywania dzieci do pracy do 2005 roku. Ostateczny termin był już jednak wielokrotnie przesuwany. Najnowszym celem zawartym w protokole jest redukcja najgorszych form zatrudniania nieletnich o 70% do 2020 roku.